Monday, 11 May 2020

ఆకాశాన చుక్కలెట్టి ముగ్గులెయ్యడం మరిచినదెవరో

ఆకాశాన చుక్కలెట్టి
ముగ్గులెయ్యడం మరిచినదెవరో

ఆకుపచ్చని చెట్టుకి
రంగురంగుల పూలు అంటించనదెవరో

కాలానికి తాడు కట్టి
ఆపకుండా లాగుతున్నదెవరో

నిద్రలో నేనుండగా
ఊహాల లోకంలోకి నన్ను మోసుకెళ్లినదెవరో

ఎవరో ఎవరో
నే నమ్మని వారో
నేనే వారినో

తలచి తలచి తరిగిపోతుంది కాలం
తెలుసుకునేందుకేనేమో ఈ జీవితం

సురేష్ సారిక

Saturday, 9 May 2020

రేపటితో నాకే ఒప్పదం లేదు

ఎప్పుడెప్పుడు ఈ సమాజంతో
సంబంధాలు తెంచుకుందామా
అని ఎదురు చూస్తున్నది మది.
రేపటితో నాకే ఒప్పదం లేదు
భరిస్తూ ఎదురు చూసేందుకు.
బ్రతుకుపై ఒక్కింత ఆశ లేదు
ఆలోచనపై మోహపు ఛాయా లేదు
ఇంకెందుకు ఇంకా ఇక్కడ
కలుషిత మనుషుల మధ్య
కుళ్లు కంపును తట్టుకుంట్టూ
నచ్చని దారులలో పరుగెందుకు
నాకు నేను నచ్చ చెప్పుకుంటూ
బ్రతుకుతో బేరాలాడుతూ
అంతా బాగు బాగు అనుకుంటూ
కాలంతో కొట్టుకుపోవడమెందుకు
రోజురోజుకి పెరుగుతున్న విరక్తితో
నలుగురిలో సాధువులా సాగేదెందుకు
అన్నిటితో తెగతెంపులు చేసుకొని
నేనిక బంధు బంధ విముక్తుడినవ్వాలి.
ఓ దారి చూసుకుని
నేనిక బయలు దేరాలి
నాకు నేనే మార్గదర్శినై
లోక కళ్యాణ కార్యానికి సిద్ధమవ్వాలి.
స్వస్తి
సురేష్ సారిక

మాయలెన్నో, ఏ నాటికి మనిషి వీటి మర్మమెరుగునో...

మురుగు ఆల్చిప్పలో ముత్యమట
మెత్తటి మట్టి జ్వలిస్తేనే వజ్రమట
మచ్చడిన చందమామెంత అందమట
బురద కన్న కమలముకెందుకంత సొగసట
మూణ్నాళ్లకి వడిలే పువ్వుకి పెక్కు పరిమళమట
గొంగళి పురుగు తోలు వదలగ సీతాకోక చిలుకట
పొగమంచు ముద్ద చల్లగాలికి చినుకై జారి పారునట
ఆకాశానికి అందమైన రంగట, అది మన కంటికి బ్రమట
మాయలెన్నో, ఏ నాటికి మనిషి వీటి మర్మమెరుగునో.
సురేష్ సారిక